Kimberley

Kimberley (8 jaar) wordt steeds stiller in de klas. Ze zondert zich af van haar klasgenoten en heeft bijna geen speelafspraakjes meer na school. Ze vindt dit lastig en voelt zich eenzaam. Thuis is ze snel hoog in haar emoties en valt ze ’s avonds moeilijk in slaap.

Tijdens het therapietraject kwam naar voren dat Kimberley vooral overprikkeld was door alle geluiden, bewegingen en interacties in de klas. Ze had regelmatig last van het gedrag van een paar kinderen en kon zich daar niet voor afsluiten. Ze durfde niet naar de juf te gaan. 

Kimberley heeft geleerd hoe ze emoties bij zichzelf kan herkennen en benoemen. Beperkende overtuigingen zijn verzacht en ingewisseld door positieve, helpende gedachten. De ouders zijn actief betrokken bij Kimberley's verwerking van de therapiesessies thuis. Ze helpen haar bij het herhalen van zelfgekozen positieve affirmaties. En ze weten hoe ze moeten reageren op hoge emoties van Kimberley.

Aan het eind van het traject is het zelfbeeld van Kimberley door innerlijke kracht vergroot. Daar heeft ze zelf hard aan gewerkt. Ze voelt zich sterker en trots. Ze sluit zich in de klas beter af van alle prikkels. Ze durft met vragen naar de juf toe te gaan, die inmiddels ook bij het traject betrokken is.

Kimberley zit beter in haar vel en valt makkelijker in slaap. De ouders hebben waardevolle inzichten gekregen hoe ze haar het beste kunnen ondersteunen. 

Anne

Anne (12 jaar) zit in de brugklas. Er is een onrustige en onveilige sfeer op de middelbare school. Ze is constant op haar hoede. Daardoor is het lastig om dichtbij haarzelf te blijven.

Op school lukt dat sowieso vrijwel niet. Maar thuis wordt het ook steeds lastiger om tot haarzelf te komen. En om haar schild weer af te doen. 

Tijdens de sessies met mij kwam naar voren dat Anne veel beperkende overtuigingen heeft en dat ze haar geluk laat afhangen van anderen. Bijvoorbeeld: ‘Als straks Donny van school gaat, dan wordt het beter en een stuk veiliger’. ‘Als mijn vriendin straks weer haar oude ik wordt, dan wordt het beter. Dan is ze veel leuker’.

Anne heeft inmiddels geleerd dat ze te veel waarde hecht aan de buitenwereld. Daar is niets mis mee. Maar om je gelukkig en rustig te willen voelen – en dicht bij jezelf te willen blijven- is het fijn als je bekend bent met je eigen kracht. Wat zijn jouw talenten? Waar word je blij van? En dat je geluksgevoel van binnenuit jezelf komt. Jij bent zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk.

Anne's reactie aan het einde van een sessie: “Ik merk dat ik minder streng voor mezelf mag zijn. Het geeft niet dat ik de kaart vergeten ben. Er ging zoveel goed. Ik leer hier zoveel van!! ‘

Freek

Ik ben Freek (9 jaar), ik ben een mens, ik hou van knutselen en ik ben niet graag alleen.

Dat is precies de reden waarom ik mij niet fijn voel in de klas.

En tijdens en na het buitenspelen. Soms zie ik iemand die wel met mij wil spelen (R.). Dan vraag ik of ik mee mag spelen. Dat ben ik gewend. Ik vraag het vaak aan hem. Soms heeft hij geen tijd. Dan voel ik mij heel verdrietig, dan ben ik niet hardop aan het huilen, dat doe ik meestal in mijn hartje.
Toen ik het aan jou verteld had, kreeg ik geloof in mezelf.

Hoe vaak voel je je blij? 
Best weinig. Ik voel 'blij' als ik iets toch gedaan heb waarvoor ik zenuwachtig was. Soms bij dansen.  
Bij mijn familie voel ik me geliefd. Op school voel ik me dan een beetje verdrietig, omdat ik niet iemand van thuis bij me heb. Op school word ik weer genegeerd...
Buitenspelen is een van de leukste delen van de schooldag. Maar voor mij dus niet. Ik zie andere kinderen plezier maken.
Ik heb wel vaak mooie ideeën. 

Zou het zo kunnen zijn dat als je mooie ideeën bedenkt, dat er minder plek is voor verdriet? 

Freek wat heb je nodig? 
Een vriend..